สวั
วัดปริศนา กับ ผู้ชายปริศนา
ฝันในค่ำคืนนี้ของฉันเกิดขึ้นตอนเวลาประมาณตี 5 ฉันฝันว่า ตัวเองอยู่ในวัดโบราณ
เเห่งหนึ่ง วัดนี้ทำจากไม้เก่าแก่สภาพผุพัง บรรยากาศอึมคลึมวังเวง ข้างๆกายฉัน
มีผู้ชายรูปร่างเล็ก สูงกว่าฉัน ฉันสูงประมาณ 145 เขาคนนั้นก็สูง
ประมาณ 160 แต่ฉันไม่รู้จักเขาหลอกค่ะ แต่ดูเหมือนเขาจะรู้จักฉันดีมาก (งง) ใช่ค่ะคนที่ฉัน
ไม่รู้จักเขาเดินอยู่กับฉัน เส้นทางข้างหน้ามีโกดังเก็บของเก่าสถาพเป็นไม้ใกล้ผุพัง ใกล้ๆ
มีศาลาไม้เก่า ฉันและชายแปลกหน้าเราเดินขึ้นบันไดไปบนศาลาและคุยกันอยู่พักหนึ่ง ซึ่งฉันจำ
ข้อความนั้นไม่ได้ - - ในศาลารกมากมีเศษไม้และใบไม้รกไปหมดเหมือนร้างมานานหลายปี
ภายในนั้นมีตู้หนังสือ กลางศาลามีชุดโต๊ะรับเเขก กองหนังสือ ตู้โชว์เครื่องถ้วยชาม ทั้งหมด
ทำจากไม้และมีสภาพใกล้ผุพังจนฉนไม่กล้าจับต้อง ฉันกวาดสายตามองไปมุมหนึ่งของศาลา
มีคนยืนอยู่ เป็นพระหรือคนฉันไม่แน่ใจเพราะในฝันภาพไม่ชัดเจนเท่าไรค่ะ เขาคนนั้นที่ยืนอยู่
ไม่ขยับตัวเลย ในฝันเขาพยายามจะสื่อสารกับฉันว่า "เธอมาทำอะไรที่นี่" ฉันรู้สึกขนลุกและไร้
การต้อนรับ ฉันจึงหันหน้าไปมองชายปริศนาเพื่อดูถ้าทีว่าเขาจะเอายังไงต่อ เขาเดินลงบันได
ฉันก็ลงตาม เมื่อเดินลงสู้พื้นดินฉันเห็นเขาเดินไปที่โกดังเก่าที่เคยเห็นเมื่อก่อนหน้านี้ เราหยุด
อยู่ที่โกดังหลังที่สามนับจากศาลามา ฉันและเขาเข้าไปในโกดังและเหมือนรออะไรบางอย่างอยู่
ในโกดังมีของใช้มากมายที่คลุมด้วยผ้าดิบสีขาว สภาพเก่า สักพักฉันได้ยินเสียงสายลมหวีดหวิว พัดไปมาและแรงขึ้นเรื่อยๆจนทนไม่ไหว ฉันรีบเดินออกมาจากโกดังพร้อมกับชายแปลกหน้า
เขาจับมือฉันและพาฉันเดินเร็วขึ้น ในตอนนั้นบรรยากาศรอบตัวฉันมันน่ากลัวมากเสียงสายลมที่ พัดแรงคล้ายเสียงโหยหวนของปีศาจที่ไม่ตัวตน ฉันและเขาเร่งฝีเท้าขึ้นเดินไม่ตามทางเดินเลื่อยๆ
จู่ๆก็ปรากฎเส้นทางโค้งข้างหน้าฉัน มันเป็นทางโค้งมีเเสงสว่างเล็กน้อย เมื่อเดินไปเลื่อยๆฉันเห็น โบสถ์เก่าแก่หลังหนึ่งฉันตัดสินใจว่าจะไปหลบอยู่ในโบสถ์เพราะรู้สึกอุ่นใจกว่า จึงเปิดประตูโบสถ์
ออกและชวนผู้ชายคนนั้นเข้าไปด้วยกัน แต่เขากลับไม่เข้า ฉันจึงปิดประตูโบสถ์ขังตัวเองไว้ในนั้น
ภาพในโบสถ์สวยงามอร่ามตา ทั้งโคมไฟ พรมสีแดงสด สภาพภายในโบสถ์ตรงข้างจากข้างนอก มาก ฉันมองไม่เห็นองค์พระประธานเพราะภาพที่เห็นไม่ชัดเจน ในขณะที่ฉันอยู่ข้างในฉันเป็นห่วง
ชายปริศนาที่อยู่ข้างนอก สักพักลมก็หยุดฉันรีบเปิดประตูออกจากโบสถ์ทันที สิ่งที่ฉันเห็นคือความ
ว่างเปล่าตรงหน้า ฉันไม่รู้จะเดินไปไหน ฉันไม่เห็นชายปริศนา วัดร้าง โกดังหรือแม้แต่เส้นทางที่ฉัน
เดินมาเมื่อก่อนหน้านี้ - - ความฝันนั้นอะไรก็เกิดขึ้นได้ค่ะ ฉันยังยืนอยู่หน้าโบสถ์หันซ้ายหันขวา
รู้สึกโดดเดี่ยวและวังเวงไร้ซึ่งทางออก สักพักมีหมอกลงจัดจนเริ่มรู้สึกหนาวฉันเริ่มรู้สึกตัว
" อ้าว ! ไม่ได้ห่มผ้า ก็ว่าทำไมถึงหนาว และความฝันก็ยังทิ้งปริศนาเอาไว้ให้ฉันเช่นเคยทุกวัน"
ฉันเคยคิดนะคะ ว่าจะมีวันไหนไหมที่นอนลงเเล้วหลับสนิทไม่ฝัน แล้วนอนแบบไม่ฝันมันเป็น
อย่างไร ต้องทำอย่างไรถึงไม่ฝัน ทุกวันนี้ฉันก็เหนื่อยมากเวลาตื่นมา เหมือนไม่ได้พักผ่อนอ่อน
เพลีย ใครมีวิธีแนะนำฉันด้วยเถอะค่ะ จะขอบคุณมาก วันนี้ลาแต่เพียงเท่านี้ค่ะสวัสดีค่า
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น